۱۳۸۵ شهریور ۲۳, پنجشنبه

وقتش رسید...

جملات زیادی را نوشته ام و چسبانده ام به کتابخانه. جمله هایی که منتظرم فرصتی دست دهد و جای مناسبی خرجشان کنم. یکی شان این است:

« ما نمی خواهیم جاودان باشیم.بلکه فقط دوست نداریم به چشم ببینیم که کارهایمان ناگهان دارند معنایشان ر ا از دست می دهند.»

از قول ریویر در پرواز شبانه اگزوپری. هر روز روزنامه ها را ورق می زنم ...و احساس می کنم بزودی وقت  ادای این جمله است.

۶ نظر:

  1. آره سروش جان حرفتو قبول دارم دو پرسه! اصلا یک سری چیز های جدید می بینم این چند وقته تو چلچراغ سیامک خوبه اما واقعا اون یادداشت چاچراغی بود؟

    پاسخحذف
  2. آره حسابی باهات موافقم اساسی بد جور هم دارن معناشون رو از دست می دن

    پاسخحذف
  3. آره ایده خوبی بود اما سروش من آدمی نیستم که هر روز مثل بچه آدم کارمو انجام بدم

    پاسخحذف
  4. کوتاه است عمر خوشبختی من/این را هم یکجا بنویس

    پاسخحذف
  5. با سلام..
    نحوه افزايش آمار وبلاگ شما تا چندين برابر...
    و تبليغ لينک شما در بيش از چند هزار وبلاگ و پر محتوا کردن سايت شما در موتورهاي جستجو.......
    و يه حرکت استثنايي واسه وبلاگ هايي که ......
    www.linkbox21.mihanblog.com
    منتظر حضور سبزتم.
    با بهترين آرزوها....... پيروز باشيد

    پاسخحذف
  6. ممنونم از جوابتون و خوشحال از اینکه نویسنده ی «طعم مزخرف گیلاس» هنوز گاهی برخلاف معیارهای اخلاق فردگرا عمل می کنه. باید اعتراف کنم که دعوت شدن به خواب بزرگ برای من و دانتون غیرمنتظره بود. ممنونم از این همه لطف و ممنون تر از لینک وبلاگ امیرقادری که بالاخره اینجا پیداش کردم.
    بابت این اتفاقاتی که حرف های اگزوپری رو زنده می کنه هم متاسفم، اما عقیده ش عقیده ی یه خلبانه. به عنوان یه زمینی فکر می کنم فرار از جاذبه و گشت و گذار میون ابرها یه کمی توقعش رو از زندگی بالا برده بود.

    پاسخحذف